اين نژاد را يكى از مفاخر بزرگ خود مىدانند و نخوت عربيت به‌سان يك بيمارى مسرى ، در عروق و اعماق دلهاى آنان جاى گرفته است ؛ او براى معالجه اين درد و برانداختن اين كاخ موهوم فضيلت ، رو به مردم كرد و فرمود : « الا انّ العربيّة ليست باب والد و لكنها لسان ناطق فمن قصر عمله لم يبلغه حسبه ؛ « 1 » هان اى مردم ! عرب بودن ، ملاك شخصيت و جزء ذات شما نيست ، بلكه عربيت تنها زبان گويايى است ، و هركس در انجام وظيفه خود كوتاهى كند ، افتخارات پدرى ، او را به جايى نمىرساند و كمبود كار او را جبران نمىكند » . آيا بيانى شيواتر و رساتر از اين مىتوان يافت ؟ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله منادى حقيقى آزادى ، به جمله‌هاى پيشين اكتفا نكرد و براى تحكيم تساوى انسانها و جامعه‌ها فرمود : « انّ الناس من عهد آدم الى يومنا هذا مثل اسنان المشط لا فضل للعربيّ على العجمىّ و لا الاحمر على الاسود الّا بالتّقوى « 2 » ؛ همه مردم در روزگار گذشته و حال ، مانند دندانه‌هاى شانه ، مساوى و برابرند ، عرب بر عجم ، و سفيد بر سياه برترى ندارد و ملاك فضيلت ، تقوا و پرهيزگارى است » .

--> ( 1 ) . كافى ، ج 8 ، 246 . ( 2 ) . شيخ مفيد ، اختصاص ، ص 341 .